MACİT SOYDAN

Yaz geliyor… 

Hem de öyle böyle değil, sinsice, usul usul yaklaşıyor. 

Daha bahar tam yerleşemeden evlerde bir telaş başladı bile. 

Kışlıklar yavaş yavaş rafa kalkıyor, yazlıklar ortaya çıkıyor. 

Ama asıl gün yüzüne çıkan şey… gerçekler.

Ve tabii klasik serzenişler:

Hanımlar cephesinde durum şöyle :

“Şekerim, ben yine kilo almışım galiba. Bunları hemen eritmem lazım. Hiç anlamıyorum ki… Arada bir pizza, mantı, makarna, tatlı tüketiyorum sadece. Ona rağmen kilo alıyorum!”

“Arada bir” dedikleri şeyin haftalık programı bir restoran zincirini kurtaracak düzeyde ama neyse…

Beyler tarafı daha bilimsel yaklaşıyor:

“Oğlum, ben yine göbeklenmişim ya…”

Hemen uzman yorum geliyor:

“Biradandır o biradan. Yanında patates kızartması ve hamburger olunca… deme gitsin keyfine!”

Ama itiraz hazır:

“Yok canım, ne alakası var? Akşamdan akşama 3-5 bira, bir iki hamburger mi kilo aldıracak? Sanmıyorum!”

Tabii… Yer çekimi de yok zaten.

Sonra iş spora geliyor. 

En sevdiğimiz bölüm: hayal gücü.

“Spor yap” dersin…

“Tam çıkıyordum yürüyüşe, bir işim çıktı. Acil olmasa vallahi 1-2 kilometre yürürdüm.”

Bir diğeri:

“Bu sabah koşuya başlıyordum, tam o sırada önemli bir telefon geldi. Ama yarın kesin başlıyorum!”

O “yarın” var ya… tarihin en yoğun günü. Herkes her şeye yarın başlıyor.

Ya da ne bileyim bisiklet mesela.  Çık dışarı biraz sür. Yok evde bisikletim var onu deneyeceğim dersen peki kabul ama türlü bahanelerle onu da savsaklama...

Bu muhabbetler bazen benim yanımda da oluyor. Ben de dayanamayıp gülünce bütün oklar bana dönüyor. Sanki ben kilo aldırmışım gibi bakıyorlar.

Dolayısıyla hatırı sayılır bir “gıcık kapanım” oluşmuş durumda, kabul ediyorum.

Şimdi kimseyi kırmadan açık konuşalım:

Bu işin formülü aslında çok basit. O kadar evirip çevirmeye gerek yok.

Biraz gırtlağa sahip çıkılsa, bu kadar dramatik konuşmaların çoğu ortadan kalkacak.

Ama tabii bunu söylemek kolay… uygulaması biraz zor. Özellikle de pizza, lahmacun veya etli ekmek sıcaksa.

Ben mi?

Öyle büyük bir derdim yok. Nadiren pusulayı şaşırsam da hemen kendimi toparlıyorum. Yani öyle “ben hiç kaçırmam” diyecek kadar da iddialı değilim, ama ipin ucunu da bırakmamaya çalışıyorum.

Ama yine de yanlış anlaşılmasın: 

Bu yazıyı okuduktan sonra “Tamam ben diyete başlıyorum!” diye ani kararlar almayın. 

Her şeyin fazlası zarar. Diyet, spor vs. konularında uzman görüşü almakta fayda var. “Ben dün akşam gazla başladım” diyeti genelde bugün akşam pizzayla son buluyor.

Velhasıl…

Yaz geliyor, aynalar dürüstleşiyor, tartılar düşman oluyor.

Herkese şimdiden sabır, irade ve mümkünse az karbonhidrat diliyorum.
İyi diyetler… (Doktor kontrolünde tabii ki ))

Nota ve Tınıyla…