MACİT SOYDAN

Hiç dikkat ettiniz mi? İnsanlar artık cep telefonlarını ceplerinde değil, ellerinde taşıyor. Yürürken, otururken, fotoğraf çektirirken… Hatta telefonla konuşmadığı hâlde telefonunu avucunda sımsıkı tutanlar var.

Merak ediyorum; bu telefonların cepleri yok mu? Çantaları yok mu? Yoksa artık insanın elinden ayrılınca kendilerini terk edilmiş mi hissediyorlar?

Bir fotoğraf çekilecek, telefon elde. Bir arkadaşla sohbet edilecek, telefon yine elde. Sanki birazdan dünyanın kaderini değiştirecek bir haber gelecek de kaçırılacak!

Oysa telefon dediğin bir araçtır. Hayatın kendisi değil.

Bir de işin başka bir boyutu var. Yürürken ekrana bakanlar, karşıdan gelen insanı görmeyenler, kaldırımda kendi dünyasına kapananlar… Telefonu elinde tutmak bir tercih olabilir ama başkalarının yaşam alanını ve güvenliğini tehlikeye atmak bir tercih olmamalı.

Belki de mesele telefonun elde olması değil, insanın elindekine gereğinden fazla anlam yüklemesidir. Biraz cebimize, biraz çantamıza, biraz da aklımıza koyalım şu telefonu.  Çünkü hayat ekranın içinde değil; başımızı kaldırdığımız yerde.

Telefonu elinden bırak ki, hayat gözünün önünden geçip gitmesin. 

Nota ve Tınıyla...