MACİT SOYDAN

Eskiden,

sokaklar vardı. 

Mahallemizin sokakları. 

Cıvıl cıvıl...

Ve oyunlar...

Eskiden, 

Uzun Eşek, Çanak Çömlek, Köşe Kapmaca, Japon Kale, 9 Taş, Sek Sek, İp Atlama, Saklambaç, Birdirbir, Yağ Satarım, Bal Satarım, Kuyu, Beştaş, Üç Taş, Bezirgan Başı, Körebe, Çelik Çomak, Yakan Top, En Üstte Kimin Eli Var, Misket, Gazoz Kapağı, Kuka, İstop vardı.  

Eskiden,

çizgi filmler vardı... 

Afacan Dennis, Tom ve Jerry, Ağaçkakan Woody Woodpecker, Red Kit, Ayı Yogi, Buggs Bunny, Scooby-Doo, Donald Duck, Garfield, Heidi, He-man, Casper, Vikingler, Taş Devri, Jetgiller, Ninja Kaplumbağalar, Pembe Panter, Pokemon, Şirinler, Tazmanya Canavarı, Temel Reis, Ten Ten, Snoopy, Winnie The Poo, Kaptan Tsubasa..

Eskiden,

kahramanlar vardı...

Supermen, Super Girl, Karaoğlan, Tarkan, Battal Gazi, Malkoçoğlu...

Eskiden,

diziler vardı...

Çalı Kuşu, Süper Baba, İkinci Bahar, Bizimkiler, Ekmek Teknesi, Yedi Numara, Mahallenin Muhtarları, Çocuklar Duymasın, Kaynanalar.. 

Eskiden,

mahallemiz vardı. 

Samimiyet kokan, apartmanlarda herkesin birbirini selamladığı, bayramlarda ziyaret ettiği, çocuklara şeker ve kurabiye ikram edildiği...

Çok uzun bir zamandan bahsetmiyorum. 

Daha ötesine gitmiyorum ama 60'lar, 70'ler, 80'ler, 90'lar çocukları. 

Bunlarla büyüdüler...

Peki bugün... 

Sokaklarda çocuk yok. 

Tek arkadaşı tablet ve bir sürü ne idüğü belirsiz oyunlar, 

Televizyonda çizgi filmin esamesi okunmuyor ki olsa izleyen kim ? 

Ve tabii malum diziler. 

Elde silahla kendi kanunlarını iyi bir şeymiş gibi göstermeye çalışan çakma kahramanlar.

Burada uzun uzun yazmaya gerek yok.  

Hepiniz biliyorsunuz zaten...

Sonuç...

Yani bugün gelinen nokta... 

Herkes izliyor ve görüyor...

Peki siz hangi dönemde çocuk olmak isterdiniz ? 

Nota ve Tınıyla...