MACİT SOYDAN

İnsan bazen yaşadığı şehirden sıkılır. Sokaklarından, kalabalığından, alışkanlıklarından uzaklaşmak ister. Yeni bir hayat, yeni insanlar, yeni başlangıçlar hayal eder.

Valizini toplar, kapıyı kapatır ve gider.

Ama bilmediği bir şey vardır: Şehirler sadece haritada bıraktığımız yerler değildir.

Bir sokağın köşesinde yarım kalmış bir aşk, eski bir kahvenin masasında unutulmuş bir dostluk, yağmurunda yürüdüğün kaldırımlar, bir zamanlar seni bekleyen insanlar… Hepsi seninle gelir.

Başka bir şehirde güne uyanırsın ama eski şehrinin sabahını özlersin. Yeni sokaklarda yürürken tanıdık bir yüz ararsın. Bir şarkı çalar, yıllar önce bıraktığın bir akşam yeniden karşına çıkar.

Çünkü insanın bavuluna koyamadığı şeyler, çoğu zaman hayatının en ağır yüküdür.

Belki de hiçbir yere gerçekten gitmeyiz. Sadece bedenimiz yer değiştirir; anılarımız hep aynı yerde kalır.

Nereye gidersen git, bıraktığın şehir hep arkandan gelir. Çünkü bazı şehirler yaşanmaz sadece; insanın içinde yaşlanır. 

Nota ve Tınıyla...