MACİT SOYDAN

Baba Vanga'nın kehanetleri, Nostradamus'un dizeleri… İnternet, yaklaşan felaketlere ilişkin iddialarla dolu. Kimi büyük bir savaştan, kimi insanlığın sonundan, kimi de uzaylıların gelişinden söz ediyor.

Peki, gerçekten geleceği mi görüyoruz, yoksa bugünün korkularını geçmişin sözlerinde mi arıyoruz?

Baba Vanga'ya atfedilen pek çok kehanetin güvenilir, olay öncesi kaynakları bulunmuyor. Nostradamus'un farklı yorumlara açık dizeleri de yaşanan olaylarla sonradan ilişkilendirilebiliyor. Bir tahminin gerçekleşmiş gibi görünmesi, geleceğin önceden bilindiğini kanıtlamaz.
 

Ancak ortada kehanetlerden çok daha somut bir gerçek var: Dünya yeniden silahlanıyor. Stockholm Uluslararası Barış Araştırmaları Enstitüsünün (SIPRI) Nisan 2026 tarihli raporuna göre, küresel askerî harcamalar 2025 yılında 2,887 trilyon dolara ulaştı. Artış, üst üste on birinci yılda da devam etti.

Ülkeler güvenliklerini korumak, rakiplerini caydırmak ve güç mücadelesinde geride kalmamak için silahlanıyor. Fakat bir ülkenin güvenlik arayışı, diğerinin korkusuna dönüşüyor. O da silahlanıyor. Böylece herkes daha güçlü olmaya çalışırken dünya daha güvensiz bir yere dönüşebiliyor.

Elbette bu tablo, yeni bir dünya savaşının kaçınılmaz olduğu anlamına gelmiyor. Ama görmezden gelemeyeceğimiz bir tehlikeye işaret ediyor. Peki, neden geleceği kimin doğru tahmin ettiğini tartışırken onu şekillendiren kararları yeterince konuşmuyoruz?

Bir kâhinin sözleri yüzyıllar boyunca tartışılabilir. Oysa bugün alınan bir karar, yarın milyonlarca insanın hayatını değiştirebilir. İnsanlık geleceği önceden bilmek istiyor ama onu değiştirme gücünü ne kadar doğru kullanıyor? Belki de asıl korkmamız gereken, kehanetlerde anlatılanlar değil; önümüzdeki tehlikeleri görebildiğimiz hâlde aynı hataları tekrarlamamızdır.

Çünkü geleceği kimse kesin olarak bilmiyor. Ama onu karartmak da aydınlatmak da insanın elinde. Kâhinleri değil, silahlanan dünyayı konuşalım. 

Çünkü geleceği onların sözleri değil, bizim kararlarımız belirleyecek.

Nota ve Tınıyla...