MACİT SOYDAN

Bu söz, insanın içine dokunan o eski cümlelerden biridir. Çünkü bazen insanın en büyük hayal kırıklığı, yabancılardan değil; en yakını sandığı insanlardan gelir.

Hayatta öğrendiğimiz en önemli derslerden biri şudur: Her düşündüğünü herkesle paylaşmamak gerekir. Çünkü bazı insanlar sizin sevincinizi taşıyamaz. Bazıları hayallerinizi küçümser. Bazıları ise daha siz yolun başındayken, cesaretinizi kırmak için ellerinden geleni yapar.

Bir fikriniz vardır, heyecanla anlatırsınız. Daha siz cümlenizi bitirmeden biri çıkar:

“Bundan bir şey olmaz.”, “Sen yapamazsın.”, “Bunu daha önce deneyenler oldu.”

Belki de o insanın amacı sizi korumak değildir. Belki de kendi yapamadıklarını sizin de yapamamanızı istemektedir. İnsan bazen sessiz kalmayı öğrenmelidir. Çünkü her kapı çalınmaya, her kalp açılmaya uygun değildir.

Eskiden insanlar daha az konuşur, daha çok gözlemlerdi. Mahalle kültüründe bir söz vardı: “Her şey herkesle paylaşılmaz.”

Bir mutluluğu erken anlatırsanız nazara gelir derlerdi. Bir planı erken söylerseniz yarım kalır derlerdi. Belki bunun içinde biraz gelenek vardı ama büyük bir hayat tecrübesi de gizliydi. Çünkü bazı insanlar sizin hikâyenizde seyirci olmayı değil, yönetmen koltuğuna oturmayı ister. 

Sizin kararlarınızı sorgular, hayallerinize yön vermeye çalışır, bazen de fark ettirmeden içinizdeki ışığı azaltırlar. Oysa insanın içinde büyüttüğü bazı şeyler, tıpkı toprağın altındaki bir tohum gibidir. Herkesin ayağı altında ezilirse filizlenemez. Bu yüzden bazen susmak gerekir. Susmak korkmak değildir. Susmak, değerli olanı korumaktır.

Herkese kendinizi anlatmak zorunda değilsiniz. Herkes sizin geçmişinizi, yaralarınızı, hayallerinizi ve geleceğe dair planlarınızı bilmek zorunda değildir. Çünkü bazı insanlar size dost gibi yaklaşır ama sizin zayıf anlarınızı öğrenmek için dinler. Gerçek dost ise sizin başarınızı kıskanmayan, sessizliğinizi yanlış anlamayan ve düştüğünüzde elinizi uzatandır.

Hayat bize zamanla şunu öğretir:

Kalbinizi herkese açmayın. Çünkü herkes bir bahçeye girince çiçekleri sulamaz; bazıları sadece koparmayı bilir. Düşüncelerinizi, hayallerinizi ve sırlarınızı seçerek paylaşın. Çünkü insanın en değerli hazinesi bazen cebinde değil, içinde sakladıklarıdır.

Belki de cehennem gerçekten boştur. Çünkü bazı şeytanlar boynuzlarıyla değil, güzel sözleriyle, sahte gülüşleriyle ve dost görünen yüzleriyle dolaşır aramızda.

Ama yine de umudu kaybetmemek gerekir. Çünkü bu dünyada hâlâ iyi insanlar vardır. Sadece onları bulana kadar, kendi ışığınızı herkese göstermek zorunda değilsiniz.

Nota ve Tınıyla...