BOĞAÇ YÜZGÜL

 

Yıl 2012,  aylardan Ocak…

 

Sancaktepe Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi’nde memuriyete başlayalı henüz 22 gün olmuş, Şenol Demiray diye bir memur daha atandı engelli kadrosundan…

 

O da benim gibi gözleri fel fecr okuyan cinsten biri…

 

Sohbet, muhabbet gırla gitsin; tanıştık, kaynaştık; çok eski bir milletvkilinin danışmanıymış memur olmadna hemen önce; dolayısıyla sosyal hayata da yabancı biri değil o da benim gibi…

 

Lf lafı açtı; bir gün bana bir davet gelmişti eski gazetecilik günleriin  hatrı hüssü hürmetine; Çıraan Sarayı’nda bir davet, gitik tabii ki, sınırsız içecekler, açık büfe yemek, boğaz kıyısında müthiş bir organizasyon; aklınıza gelen tüm ünlüler de orada; tabii ftoğraflar çekildik, anılar  paylaştık; facebook sayesinde de ertesi gün ve daha ertesi gün; işyerinde popülaritemiz tavan yaptı…

 

Bir, iki, üç derken; inanın başhekim yardımcısı Ayşegül Hanım ve çok kıymetli diş hekimi Ülkü Öztürk dahil, yirmi-otuz kişilik bir ekip, iki-üç günde bir akşam davetlerine katılmaya başladık…

 

Defilelerden tutun da İtalyan lokantası açılışlarına kadar; birçok davette sanki kurumu  temsil eder gibi boy gösteriyorduk…

 

Şenol bir gün bana, ‘Ya Boğaç, benim kayınpeder de hoş sohbet adamdır, rakı da içer, bizle bir-iki takılsın’ dedi, içimden, ‘Yok artık kayınpeder  muhabbeti mi çekeceğiz,  rahat edemeyecek şimdi yanında’ diye geçirdim ama kıramadım kadim dostumu ve bir gece bizle; Four Seasons otldeki bir kokteyle geldi; sanki kayınpeder değil, yakın bir  ağabeyi gibiydi Şenol’un; sonra da bizim kankamız oldu adeta Esat Kurt…

 

************************

 

Esat Kurt ile, Kocaeli ve Sakarya’daki bazı yaza merhaba partilerine dahi katıldık; hem de magal partili, hauz başı filan…

 

Hâtta, Dursun Özbek’in ilk başkanık tanıtım toplantısında; Point Otel Barbaos’ta adeta baş konuk gibiydik…

************************

 

Esat Kurt ile en tatlı anımızın başlığı ise, ‘Zaiy Olmasın’…

 

Hemen kısaca bahsedeyim…

 

Galatarasay Adası’nda muhteşem bir defile daveti vardı; saat 17:30-20:00 kokteyl, 20:00 ise defile saatiydi; kurumdan Murat ve Berna Türe de gelecekti ama son dakiakda bir işleri çıktı ve geç kaldılr; onlar da sağlam rakıcı olduklarından; bni aradılar; ‘Boğaç, bir geç kalcaz, bize muhakkak ikişer üçer duble rakı ayır; bar kapanırsa en azından onları içeriz’, biz de Şenol ile; sahildeki masamızın yanına, en az sekiz duble rakı koyduk; sırf Murat ile Berna için; saat 18:30 oldu yoklar, 18:45; yoklar…

 

Esat Kurt, her yanımıza geldiğinde, ‘Ya Berna iel Murat geç kalacaklar; zayi olmasın, birini içeyim bari’ diye diye, Maş’allah, sekiz dubla rakıyı, resmen gömdü…

 

O günden sonra, Esat Kurt’un adı, ‘Zayi olmasın kaldı; nerede buluşsak, ‘Zayi olmasın ağabey’ derdik, o da ‘Ya tabii ki zayi olmasın’  derdi…

 

************************

Hoş sohbet adam olmasının yanı sıra; insandı, şirdi, babaydı…

 

Hatta, hasta oğlu için şiir kitabı çıkartıp, onu ölümsüzleştirecek kadar  iyi bir baba…

 

************************

‘Her ölüm, erken ölüm’ demiş şair, Esat Kurt’u, Esat Ağabey’imizi kaybettik; ortak tınıdığmız herkes ilk beni aradı haber vermeye; çok sevdiğimi bilmelerinin yanı sıra; herkesin de kadim dostu olduğu için…

 

************************

Durur durur, Alanya Doğanay Beach Club’ta, bir sabah balkonda gitar çalarak, herkesi üç ayrı dilde seslenirdiğim ‘Sarı Gelin’ şarkısıyla uyandırdığım söyler, gülerdi; kaldı ki bolkanlordan büyük alkış gelmişti sabahın köründe; Esat Kurt da videoya almış beni…

 

 

************************

 

Anılarınla, şiirlerinle, insanlığınla her zaman anılacaksın Esat Ağabey; unutmayız seni, merak etme…

 

Başta Şenol ve Derya olmak üzere; tüm sevenlerinin başı sağolsun…

 

Tabii ki şiir ve edebiyet dünyasının da…

 

Işıklarla uyu Esat Kurt…